Anissa Hassouna is verzorgende C op een afdeling voor psychogeriatrische zorg (PG). ‘Ik ben vier jaar geleden begonnen met een nul-urencontract en een jaar geleden ben ik overgegaan naar een flexwerkcontract voor 28 uur. Het mooie daarvan is dat ik zelf mijn uren kan inplannen zonder ergens aan vast te zitten. Die vrijheid heb ik nodig, want ik studeer nog. Als ik een week wil focussen op tentamens, dan kan ik ervoor kiezen om minder diensten te draaien. Ik zou zelfs een half jaar op vakantie kunnen gaan als ik dat zou willen. Praktisch gezien werkt het zo dat ik online kan zien welke diensten er beschikbaar zijn en dan kan aanvinken welke ik wil en afwijzen welke ik niet wil. Die flexibiliteit zou ik zeker niet willen verliezen.’

Zij-instromen   

Verzorgende IG Jennifer Dijkman heeft veel carrières gehad voordat ze in de zorg begon. ‘Ik heb voor een DJ gewerkt, als grondstewardess en nog allerlei andere functies gedaan. Totdat mijn familie zei: jij moet in de zorg gaan werken. Toen ben ik als zzp’er begonnen en heb ik een omscholing gedaan van negen maanden waarvoor ik cum laude ben afgestudeerd. Het mooie aan flexwerken is dat ik in eerste instantie de vrijheid wilde hebben om te proeven of het werk inderdaad wat voor mij is. Dat blijkt zo te zijn want ik heb er inmiddels voor gekozen om naar een flexibel contract van 32 uur te gaan. Nu vind ik het fijn dat ik niet elke werkdag op dezelfde locatie sta maar dat er afwisseling in zit. Zo draai ik dan weer een dienst bij een afdeling somatiek en dan sta ik weer op een PG-afdeling, elke keer met verschillende collega’s. Dat houdt het werk voor mij leuk én afwisselend.’

Essentieel voor de zorg

‘Los van het feit dat veel zorgmedewerkers kiezen voor een nul-urencontract, kán de sector niet zonder flexibele arbeid.’ Dat zegt Angelique Schuitemaker, directeur bij zorgorganisatie Evean en bestuurslid in de Commissie Arbeid bij branchevereniging ActiZ. ‘Het is essentieel omdat ons werk 24/7 doorgaat en geen rekening houdt met zomer, kerst, griepgolven en pieken van acute zorg. Zonder een flexpool zou je alle gaten met uitzendkrachten en zzp’ers moeten dichtlopen. En dat is niet goed voor de kwaliteit van zorg. Cliënten en collega’s hebben veel liever de continuïteit van het bekende gezicht op de vloer dan steeds een nieuwe, onbekende uitzendkracht.’

Hogere kosten   

De inzet van uitzendkrachten via detacheringsbureau is niet alleen aantoonbaar slechter voor de kwaliteit van zorg, het is ook nog eens veel duurder. Schuitemaker: ‘Als wij moeten uitwijken naar externen, kan dat tot 23,4 procent duurder zijn. Dat geld moet óf door de zorgorganisatie zelf worden opgevangen, wat leidt tot minder handen aan het bed, óf via de macrocompensatie vanuit de overheid komen. Meer geld vanuit de overheid is niet zo waarschijnlijk en dan is het gevolg van het verbod verminderde toegang tot zorg.’

Het gesprek

Sinds Evean de inzet van zzp’ers afbouwt, is hun flexpool gegroeid van tien medewerkers naar 300 medewerkers. ‘Het mooie daarvan is dat we hierin zowel nul-urencontracten als vaste contracten in combinatie met flexuren bieden. Dit past bij de behoeften van verschillende doelgroepen medewerkers. We voeren samen het gesprek en de één wil bijvoorbeeld 16 uur vast werken en daarnaast flexen, terwijl de ander het liefst helemaal flexibel blijft. Zo passen we de vraag aan op het aanbod van werk. Een verbod zou hier niet alleen een streep door zetten, het zou ook de kosten verhogen en de kwaliteit verminderen.’