Het Hoofdlijnenakkoord Ouderenzorg (HLO) bevat belangrijke afspraken voor toekomstbestendige zorg voor ouderen, maar de waarde ervan staat of valt met de uitvoering. Opnieuw dreigt een bekend patroon: financiële en belastende administratieve maatregelen worden voortvarend doorgevoerd, terwijl noodzakelijke hervormingen en investeringen achterblijven. Ook bij eerdere zorgakkoorden bleek dit een hardnekkig probleem. Daarmee groeit de twijfel of het sluiten van nieuwe akkoorden nog wel de juiste weg is naar toekomstbestendige zorg voor ouderen.
De prioriteit moet daarom liggen bij het versnellen en nakomen van de bestaande HLO-afspraken, in plaats van het verder uitbreiden van de agenda. Het draagvlak voor het HLO vraagt om een voortvarende en evenwichtige uitvoering, waarbij financiële maatregelen en noodzakelijke hervormingen hand in hand gaan. Zolang die balans ontbreekt, ligt het niet voor de hand om nieuwe verplichtingen aan te gaan in een addendum. Eerst moet duidelijk worden hoe de bestaande afspraken daadwerkelijk worden waargemaakt. Dat is een belangrijke voorwaarde voor verdere afspraken over de toekomst van de zorg voor ouderen.