tuxpi.topmoment_speelklok

 

Blije gezichten, gegiechel als de fotograaf een groepsfoto wil nemen voor een van de pierementen in het speelklokmuseum in Utrecht. Zes bewoners van woonzorgcentrum de Drie Ringen en de dochter van een van hen krijgen een rondleiding op deze vrijdagochtend. Voor sommigen is dit een unieke gebeurtenis, anderen zijn al vaker mee geweest met een museumbezoek op een ‘museumvrijdag.’

 

“Eén keer naar het museum gaan met een groep verpleeghuisbewoners is niet heel bijzonder,” zegt René Leideritz, bestuurssecretaris van AxionContinu. “Maar wij organiseren al jarenlang iedere 14 dagen museumbezoeken voor zo’n 10 groepen uit verschillende zorgorganisaties.” In 2008 vroeg de Van Baaren stichting aan zorgorganisatie AxionContinu om een project te bedenken waarin kunst en ouderenzorg werden gecombineerd. Leideritz bedacht toen de ‘vrijdag, museumdag.’ Iedere keer gaan verschillende groepen van verschillende woonzorgcentra ieder naar een ander museum.

 

Toegankelijk

“Het is een enorme logistieke onderneming. Er doen nu 18 locaties van alle zorgorganisaties in Utrecht mee, 13 musea en een busmaatschappij. Nu loopt het heel goed, maar dat heeft heel wat voorbereiding gekost. Mensen moeten zich per keer inschrijven. Het vervoer moet er zijn, vergunningen zijn nodig om met de bus tot voor de deur van het museum te rijden. Per museum zijn er mogelijkheden en beperkingen. Bijvoorbeeld het museum Sonnenborgh is klein en heeft een paar trapjes. Dat is voor mensen in een rolstoel niet toegankelijk en daar moet je dus de groep op afstemmen. Het is van belang om musea en zorgorganisaties goed met elkaar te verbinden. Ook de musea weten nu waar ze op moeten letten als wij komen.”

 

In het Speelklok museum is de toegankelijkheid geen probleem. De twee ouderen met rollator lopen moeiteloos van de ene naar de andere ruimte. De groep luistert geboeid en soms uitgelaten naar de uitleg van de rondleidster. Ze wiegen mee op de muziek, en een mechaniek waarbij een acrobaat op muziektonen zijn toeren uithaalt, ontlokt de uitspraak van een ruim 80-jarige:  “Dat kan ik ook.”

 

Anders zien

Ook activiteitenbegeleidster Daya Soebedar is enthousiast: “Ik doe dit met veel plezier. Ik vind het fijn om mee te gaan, om meer zicht te krijgen op de mensen. Vorig jaar zijn we begonnen om ook de kinderen en mantelzorgers van de bewoners mee te vragen als begeleider. Dan zien ze hun ouders ook eens op een andere manier.”

 

Jacqueline Jansen is vandaag mee:  “Mijn moeder woont sinds begin dit jaar in de Drie Ringen, want thuis ging het niet meer,” zegt ze. “Ik zie haar helemaal opbloeien. Het is bijzonder haar hier zo te zien stralen. Dat is wel een beetje nieuw voor me, de afgelopen drie jaar waren best zwaar.“ Jacqueline Jansen straalt zelf ook, en loopt ontspannen met haar moeder door het museum.

 

In andere steden is ook belangstelling voor dit project, vertelt Leideritz. “Het is wel spannend of het elders ook lukt, want het gaat niet zonder subsidie voor vervoer en de toegangskaartjes.” Hij geeft graag nog een tip mee: “Belangrijk is dat je niet rigide en angstig bent over mensen met dementie.  Juist hier krijgen we goede reacties van mensen met dementie.”

 

Museum voor één dag

Voor de mensen die niet meer in staat zijn om naar het museum toe te gaan, is er het project Museum voor één Dag. Dat is een reizende collectie die ter beschikking wordt gesteld door de musea, en de collectie wordt naar de woonzorgcentra toe gebracht, waar een interactieve presentatie wordt gegeven over de reizende collectie. Ook dat levert positieve resultaten op: bewoners vinden het leuk, en vaak roepen de stukken allerlei  herinneringen op aan vroeger.

 

Meer topmomenten