tuxpi. polaroid_nachtwacht

“Het idee achter de nachtwacht is om partners van mensen met dementie met een verstoord dag- en nachtritme ‘s nachts te ondersteunen. De nachtwacht is een vrijwilliger die gewoon in de woonkamer zit en de dolende dementerende ’s nachts opvangt, een gesprek voert, een spelletje doet en hem of haar daarna weer naar bed helpt.” Dit vertelt Angelique Heerdink, projectleider van vrijwilligersorganisatie HandjeHelpen in Utrecht.

 

“De gemeente Utrecht en de gemeente Stichtse Vecht vroegen ons om mee te denken over extra ondersteuning voor mantelzorgers van mensen met dementie. Wij hebben toen ingezet op de mogelijkheid om mantelzorgers ook ’s nachts bij te staan en ze rust te geven. Toen we rondkeken, zagen we dat men in Twente een dergelijk project loopt dat gericht is op mensen van 0 tot 100 jaar. Wij beperken ons tot mensen met dementie. Wetend dat hun dag- en nachtritme vaak helemaal verstoord is en dat dit een zware wissel trekt op de nachtrust van hun partners.”

 

Opvang thuis is ideaal

“De nachtopvang die sommige verpleeghuizen nu nog bieden, is in rap tempo aan het verdwijnen vanwege de kosten. En mensen met dementie raken eigenlijk alleen maar verwarder als je ze een keertje ’s nachts uit hun vertrouwde omgeving haalt. Opvang thuis is echt ideaal. Wat betreft onze aanpak: we hebben eerst gekeken naar de meest ervaren vrijwilligers binnen onze organisatie. Dat is wel zo makkelijk, want we weten wie ze zijn en wat ze kunnen. We hebben er op dit moment drie bereid gevonden en die worden nu getraind. Voordat de vrijwilliger echt aan de slag kan, is er sowieso een kennismakingstraject van een maand. Eerst moet er een vertrouwdheid en klik ontstaan. Zowel de persoon met dementie als de partner moet uitkijken naar het nachtelijk bezoek.”

 

Volhoudtijd

Wat we met de nachtwacht willen bereiken? In maart verscheen een proefschrift over mantelzorgers met dementerende partners. In dat proefschrift wordt gesproken over ‘volhoudtijd’. Veel mantelzorgers met dementerende partners ervaren druk van buitenaf om hun partners op te laten nemen in een verpleeghuis, terwijl zij daar zelf nog niet aan toe zijn. De kern van dit project is om die ‘volhoudtijd’ te verlengen. Dat is de ondersteuning die we willen bieden.

 

Hulpvragers gevraagd!

“Het is een pilot voor een jaar die we met financiële steun van de gemeente Utrecht kunnen doen. We hopen dat we dit jaar met 10 hulpvragers aan de slag kunnen, maar dat is misschien wel heel ambitieus. We hebben tot nog toe drie hulpvragen ontvangen en bij twee hulpvragen ging de partner nog tijdens de aanvraag naar een verpleeghuis. Zo hoog was de nood. En een vraag hebben we door moeten verwijzen, omdat de partner een weekendje weg wilde. Wij werken alleen als de partner ook thuis is. Onbekendheid met deze vorm van opvang speelt het eerste jaar natuurlijk een rol, zowel bij hulpvragers als verwijzers. Daarnaast is er het feit dat veel mensen het moeilijk vinden om de hulp van vrijwilligers in te roepen. Dus hoop ik van harte dat de gemeente ons nog wat langer wil bijstaan om het echt een kans te geven.”

 

Meer topmomenten