nieuws

07 januari 2019

Update maandag 7 januari 2019

‘Waar angst regeert, wordt niet geleerd’

Na een aantal stevige crises is onder leiding van inspecteur-generaal Ronnie van Diemen de Inspectie Gezondheid en Jeugd (IGJ) in rustiger vaarwater terechtgekomen. De voormalige kinderarts Van Diemen zegt vooral beter te willen luisteren en begrip te willen tonen voor andersdenkenden in de zorg.

Probleemloos verloopt het houden van toezicht nooit. Op 3 oktober 2013 maakte de inspectie een opgelegd bevel bekend waardoor huisarts Tromp uit Tuitjenhorn tijdelijk geen huisartsenzorg mocht verlenen. Tromp pleegde kort daarna zelfmoord. Op 1 juni 2016 oordeelde de Raad van State dat de inspectie het bevel ten onrechte had opgelegd. De inspectie bood haar excuses aan. Op de site schreef de toezichthouder lessen te hebben geleerd: 'De inspectie heeft meer oog voor de mogelijke gevolgen van een inspectieonderzoek of maatregel voor de betrokken zorgverlener. Daarbij gaat ze ook na of er voldoende nazorg is voor betrokkene, ook in het belang van goede en veilige zorg.' De nieuwe aanpak neemt niet weg dat de toezichthouder vorig jaar een aantal keren stevig moest ingrijpen. Meer dan veertig zorginstellingen kregen een aanwijzing of werden onder verscherpt toezicht gesteld.

Over het failliet van het Slotervaartziekenhuis plus de afhandeling ervan zegt Van Diemen: 'Het gaat hier niet om de schuldvraag. Het is altijd makkelijk naar een ander te wijzen, maar wij hadden hier zeker een verantwoordelijkheid. Het dossier was belegd bij alle instituties, maar de patiënt die zegt "Wie zorgt er nu voor mij?" was vergeten.’

'In het vaccinatiedebat hebben we niet zien aankomen dat hoogopgeleiden zich zo zouden roeren in het debat en zich tegen vaccineren zouden uitspreken. Hoe kunnen hoogopgeleide mensen zo denken? Zelf heb ik via Twitter een aantal malen laten weten dat ik mijn eigen kinderen heb laten inenten. Het was een uit gedeelde waarden gedreven motivatie. Het is lastig.'

'De zorg in Nederland is ontzettend goed, ik geef die een negen. Toch verlaat een flink aantal mensen de zorg omdat ze geen werkplezier meer hebben. Ze voelen zich niet gezien en hun werk wordt te veel bepaald door bureaucratie. Het is weer een voorbeeld van een onvoorziene ontwikkeling. Er is goed over de toekomst nagedacht, er zijn opleidingen aangeboden, cao's gestroomlijnd en zorgpacten gesloten met allerlei partijen, en toch zijn er grote tekorten op de arbeidsmarkt, staan operatiekamers leeg en voelen velen te weinig arbeidsvreugde. We moeten terug naar vertrouwen. Vertrouwen gaat om intenties én om competenties en resultaat. En ja, als je te sterk uitgaat van vertrouwen, zullen sommige mensen hier misbruik van maken, maar dat voorkom je niet met nog meer regels.'

'Mijn grootste zorg voor 2019 is de Jeugdzorg. Wat wij zien, is dat in deze zeer complexe zorg een groot aantal zorgaanbieders actief is, waaronder heel professionele, maar ook heel veel kleine instellingen die structureel nog onvoldoende kwaliteit bieden. Bovendien kent de jeugdzorg grote wachtlijsten.'

Sinds enkele jaren heeft de IGJ een Landelijk Meldpunt Zorg, waar burgers terechtkunnen met hun vragen en klachten. Een team van zo'n 20 mensen zit dagelijks klaar om telefonisch of via de mail antwoord te geven. Afgelopen jaar maakten ruim 7000 personen gebruik van deze mogelijkheid.

Het Financiële Dagblad 5-1-2019

Kwetsbaar zonder hulp

Attie krijgt al jaren huishoudelijke hulp van een zorgaanbieder via de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Opeens krijgt zij minder uren hulp dan het aantal uren dat zij nodig heeft. Zij dient een klacht in bij de gemeente. Die verwijst naar de zorgaanbieder. Volgens de zorgaanbieder mag deze in overleg met de cliënt afwijken van het aantal toegewezen uren. Attie laat het er niet bij zitten en belt met de Nationale ombudsman. Die ziet dat de gemeente drieënhalf uur hulp heeft toegekend en dit in een beschikking heeft opgenomen. De afgelopen twee jaar heeft Attie het meerdere weken met minder uren moeten doen. Soms kreeg ze zelfs helemaal geen hulp. Huishoudelijke hulp valt onder maatschappelijke ondersteuning en de gemeente heeft daarom een zorgplicht. De ombudsman vindt dan ook dat de gemeente moet nakomen wat is vastgelegd, Volgens de gemeente is met haar besproken dat er soms door vakantie of ziekte afgeweken kan worden van het aantal afgesproken uren. Daarmee lijkt de gemeente de verantwoordelijkheid af te schuiven. Volgens Attie is er helemaal geen overleg geweest. De zorgaanbieder liet alleen per telefoon weten dat er in een bepaalde week geen of minder hulp zou komen. Dat een gemeente de zorg uitbesteedt aan een zorgaanbieder betekent niet dat ze er verder niet meer naar om hoeft te kijken. De gemeente blijft verantwoordelijk!

Telegraaf 5-1-20198

Wim Groot: ‘Uitgavenbeleid overheid zwalkt’

De zorguitgaven groeien in 2019 voor het eerst in zes jaar weer sneller dan de economie. Wim Groot, hoogleraar gezondheidseconomie Universiteit Maastricht, reageert op de recent gepubliceerde Outlook 2019 voor de Zorgsector.

Vergrijzing en dure technologische innovaties vormen structurele groeimotoren voor de zorg. Andere oorzaken voor het toenemende uitgavenpatroon zijn de langdurige zorg. Tot 2021 krijgt de ouderenzorg bijna 3 miljard euro bij. De verlaging van de eigen bijdrage en het abonnementstarief in de Wmo zijn volgens Groot ook een groeiende kostenpost. Hij wijst naar de drastische hervormingen in 2015 om de oplopende zorguitgaven te remmen. De drastische hervormingen hebben volgens de gezondheidseconoom op de lange termijn weinig effect gehad. De komende jaren moeten de lagere groeiplafonds de uitgavengroei met bijna 2 miljard euro verlagen. Zo is er voor de ziekenhuiszorg uitgegaan van een nulgroei in 2022 in de hoofdlijnenakkoorden. Dit is volgens de Groot een onrealistisch plan. Te meer vanwege het feit dat de akkoorden gebaseerd zijn op vrijblijvende afspraken en er geen sancties aan verbonden zijn als de doelstellingen niet worden behaald.

Belangrijk vindt Wim Groot de vraag wie de rekening voor de toenemende zorgkosten betaalt. Met het oog op de vergrijzing vindt Groot het daarom tijd om de discussie aan te zwengelen over de vraag op wiens bordje de zorgkosten in de toekomst komen.

Zorgvisie 4-1-2019 

Ga naar alle updates

laat hier een reactie achter

Naam
E-mail
Reactie

Laatste nieuws